← WRITING
tendernesslongingdevotion

how i feel (in turkish)

2025-02-24

nasilim… gunlerdir nasil bir cevap verecegimi dusunuyorum, oldugu gibi. dusuncenin arkasindaki o yer, o sessiz sessizlik ve tanri’nin pazar gunu dinlenmesi. cozulmus kablolu kulaklik gibiyim. ne muzik dinleyecegimi dusunuyorum kendi sesim karnimdan yukariya dogru cikarken huzurluyum, sevgiliyim, huzunluyum. hem oldugum gibiyim, hem oldugum gibi. size karsi ozlem icerisindeyim. dizlerinin ustunde omuzlarima dokunarak bana kerem, ne kadar iyisin diyen tiyatro ogretmenime, en guzel maske benim yuzum diyerek olan, oldugum gibi olan kendime, her seye karsi ozlem icerisindeyim. bir gun batimindaki deniz sevgisiyle yumusak ve agirliksiz adimlarla koyu kahverengi tahta zemine dusen indigo gokyuzunun isigiyla oradan oraya dans ederken buldum cevabimi, daha da sevdikce daha da iyi olacagim.

how do you want to read?

poems can unravel themselves as you read, line by line, at a considered pace — or just sit there, fully visible, like normal.

change this anytime — look for “reading: …” near the top of any poem.

← previousmy silences are very silentnext →beyond matter